Deze boerderij is een typisch voorbeeld van de Oldambtster boerderij, die veel voorkomt in het oosten van Groningen en het aangrenzende Oost-Friesland. Het bijzondere van dit type boerderij is de lange, doorlopende lijn tussen het woonhuis en de schuur, die in elkaars verlengde zijn gebouwd. Het ontwerp heeft zijn oorsprong in de middeleeuwse klooster- en tiendschuren en werd in de 19e en 20e eeuw veel gebruikt in het Oldambt.
De voorgevel van de boerderij heeft drie series zoldervensters, die het gebouw veel licht binnenlaten. In de 19e eeuw werden ramen een statussymbool. De overheid voerde in 1812 een belasting in op het aantal ramen, het zogenaamde venstergeld. Het aantal vensters had dus direct invloed op de belasting die men moest betalen. Als gevolg hiervan werden soms ramen dichtgemetseld om kosten te besparen, terwijl andere boerderijen juist veel ramen hadden om status te tonen.
